gulden.web-log.nl

Digitale ziel

Zoals het menselijk bewustzijn is opgebouwd uit afzonderlijke cellen zonder enig besef van elkaar is ook deze weblog een bijeenraapsel van gedachten, gedichten en andere uitspattingen. Er is geen duidelijke samenhang tussen de onderlinge delen. Toch vormen zij samen mijn digitale ziel.

Bruinja in Venlo

Onaffe zaken

Een onderdeel van het podium voor onaffe zaken is de nabeschouwing. Hierbij geven kunstenaars hun kijk op de avond. Ik schreef het onderstaande gedicht:

pulk je kleren uit

naakt stamelend

laten wij niet oordelen

of spreken over nut

laten we samen dansen

op Uncle Frankle

nette jongens rocken

een klein podium

schaamteloos

naadloos aansluitend

ik weet nooit wanneer

acteurs acteren

laten we niet oordelen

of spreken over nut

laten we de zaal insluipen

waar ruis de boodschap wordt

geluid in zwart witte vormen

muziek uitgekleed

naakt stamelend

een lege zaal in TL-licht

“hier is niets meer te doen, hoor”

en dan gebeurt het

hoe noem je dat?

Plaza Futura

Poetry Slam Venlo

Roadmovie op klei

elke ochtend hetzelfde

viaduct, klaverblad

roofvogels en uitvoegstroken

uit speakers knarst muziek

een reisgenoot is idealiter een kind

zacht zoemt het asfalt zwart

groen en blauw kleuren

van een dagelijkse trip

Kaal

het waait over de vlakte

hij draait om

keert terug naar de stad

ademt koolmonoxide uit

en zet een zonnebril op

de neuzen van zijn

schoenen zijn kaal

zijn glimlach verborgen

Hoe lucht zich verplaatst

het is onduidelijk

waar de lucht vandaan komt

hij walst de whisky door zijn glas

het gezicht verlicht

een muur van rook richt zich op

de wereld verkleind tot ritueel,

handeling van afwezigheid

dit is geen autobom noch het mes

op de strot van een dichter

hij kijkt alsof hij er meer van af weet

KUNSTPASSIE 2000zes

24 mei 2009

KUNSTPASSIE 2000zes"REFLECTIE VAN HET WIT"

Met optredens van: Willem Adelaar, Maarten Gulden en Koos van den Kerkhof

De dichter is een tuinman

spit de aarde om

en zoek woorden uit

bouw een omheining,

zonder af en selecteer

waak voor overwoekering

schud bloesem uit de boom

plant en wacht

HET TANKSTATION

The blue bus

het is een naam

Adam Brodski

een naam van een man

wiens voorouders reisden

hij niet

hij neemt de bus, trein of auto

en stapt gewoon in

naar nergens

Onderweg

hij knippert met zijn ogen

de zon staat laag

het spel van bomen

licht schaduw licht

schaduw licht

muziek kraakt

wind waait door het open raam

Tankstation

hij heeft nog genoeg

voor tanken en sigaretten

hij drinkt straffe koffie

probeert te stoppen

even rusten

en dan weer verder

hij trekt op

en ziet een lifter

remt af

maar rijdt toch door

hij heeft geen zin in een gesprek

Beton

in de verte doemen flats op

het platteland grenst hier

vreemd aan de stad

hij begrijpt grenzen niet

maar past zich aan

hier kent niemand hem

heeft zijn zwijgen nog betekenis